تنهایی پر هياهو

Goodbye!

2011-11-09T23:45:00.001-02:00

2011-09-15T23:49:00.003-02:00

در عرض بیست و چند سالی که با خانواده ام زندگی کردم زیر بار خیلی از محدودیت ها رفتم اما زیر بار این نرفتم که خمیر دندون را از وسط فشار ندم. دعواهای متوالی اثر نداشت. خوب چه اشکالی دارد اینم سهم من بود از آنارشی . در عرض این مدتی که با هم زندگی کردیم حتی یه دفعه هم بهم نگفت که خمیر دندون را از وسط فشار نده. هردفعه صبح بعد ازمن خیلی خونسرد از ته تیوپ خمیردندون را فشار میداد که بیاد بالا. خلاصه اونقدر این کار ادامه پیدا کرد که بالاخره تصمیم گرفتم به این کارم خاتمه بدم. یعنی یه روز متوجه شدم بقدری عاشق هستم که حاضرم یه خاطرش هرکاری بکنم، حتی خمیر دندون را از وسط فشار ندم! تو رابطه یه نقطه ای وجود دارد که با تمام گذشته و مخلفاتش کنار میای و نمی گذاری هیچ پس مونده ای رو رابطه ات سایه بندازد. یه جور صلح درونی. الانم که دیگه اینجا نیست هر روز صبح با دقت از ته خمیر دندون فشار می دم. انگار اگه نکنم یه جورایی بهش خیانت کردم.

2011-09-15T01:51:00.002-02:00

هرچه دوست دارید بخورید و بیاشامید و اگه دیدید رو فرم نیستید ورزش کنید. حیف نیست صبح یه قاشق گنده نوتلا رو نون تست شده نمالید و با هورت چایی به عرش اعلا نرید؟ در راستای همین حرفا اینجانب دوز ورزشم را بیشتر کردم . در هفته به جای دو بار، سه بار می رم شنا. حالا همه این روده درازی ها را کردم که بگم امروز بنده با صحنه ای بسیار تاثیر گذار و آموزنده در استخر مواجه شدم که جهان بینی ام را عوض کرد و حیفه با شما شر نکنم. :دی فقط محض اطلاع خواستم بگم شایعه ای که در مورد برادران سیاهپوست رایج است، نه تنها بسیار صادق بلکه الحق بسیار راستین می باشد. خلاصه اصلا یه وضعی!

2011-09-13T23:59:00.000-02:00

من تکلیفم را با دخترایی که مدل بچه های دوساله صحبت می کنند نمی فهمم. شاید برای دوست پسرشون یا به طور کل آقایون این عمل کیوت و دلبرانه است اما من دست خودم نیست یه جوری معذب شم. یعنی نمی دونم چه جوری باید عکس العمل نشون بدم و باهاشون حرف بزنم. یه جوری احساس چوب بودن بهم دست می ده.

ناهارم

2011-09-13T23:32:00.000-02:00

2011-09-13T10:26:00.001-02:00

منتظرم هرچع زودتر سال تحویل برسه و من سر سفره هفت سین آرزو بکنم که در سال جدید هروقت حموم کردنم تموم می شه ویزقوله دوش را ببندم که دفعه بعد آب یخ روی سرم نریزه. باشد که قبول افتد.

2011-09-13T00:58:00.003-02:00

یادمه تهران سر و کله یه مارمولکی توخونه مون پیدا شده بود که زیر میز تلویزیون احتمالا لونه اش بود. چون چند بار همون دور و برا اونو دیده بودم. برادر عزیز هم شده بود حامی این مارمولکه. می گفت : مارمولک حیوونه تمیزیه. سوسک ها و حشرات را می خورد و به جامعه خدمت می کند. اگه بخواین اینو بکشید باید از رو جنازه من رد شین! خلاصه از وحشت این مارمولکه من تا مدت ها نمی تونستم رو کاناپه دراز بکشم و تلویزیون تماشا کنم . هر لحظه احساس می کردم که مارمولکه رو دست و پامه و یه متر می پریدم هوا.

حالا اینجایی که من زندگی می کنم تو حیاط دانشگاه پر از مارمولک است. اولا می ترسیدم. بعد از مدتی عادت کردم و نترسیدم. الان وقتی می بینمشون دلم براشون ضعف می ره از بس که گوگولی مگولی و نمکی اند. ناخداگاه از بغلشون که رد می شم یه ماچی براشون می فرستم.

خواستم بگم آدمیزاد است دیگه، شرایط محیط روش اثر می گذارد.

2011-09-11T14:22:00.002-02:00

معیار من برای معاشرت با ایرانی های اینجا اینه که طرف زیاد ازم سوال نپرسد . یعنی در عرض ده دقیقه اول آشنایی سعی نکند تمام آمار خودم و جد و آبام و کلا زندگی ام را در بیارد. پشت سر بقیه نان استاپ حرف نزد و آدمای دور و بر را مسخره نکند. بخصوص وقتی بعدا ببینی با همون آدمی که پشت سرش حرف می زند و مسخره اش می کند خیلی هم جون جونی است و می شینه با اون پشت سر تو حرف می زند. ایرانی ها خیلی باهوشند و این جا خیلی اخ است نکند. اگه بد است برای چی اومدی؟ اگه اومدی حال نمی کنی چرا بر نمی گردی؟ البته منظورم اونایی نیست که به زور مجبور به ترک وطن شده اند و چاره دیگری ندارند. خوب با این شرایط به سختی کسی از این فیلتر رد می شه. احتمالا منم از دید اونا خیلی آدم گهی هستم. مهم نیست. اینجا آدم اونقدری وقت ندارد که خودشو درگیر دنیای کوچک اینجور آدما بکند و بی خودی برای خودش دراما و اعصاب خوردی فراهم کند.

لازم به توضیح نیست که از لحاظ آماری تجربه شخصی ام را بیان کرده ام. اگر نه همه جایی همه جور آدمی دارد. شخصا ترجیح می دم ملیت شخصی تعیین کننده انتخاب برای معاشرتم نباشد.

2011-09-11T03:02:00.001-02:00

یا تو خواب تو روزنامه خوندم یا واقعنی خوندم که الف نون داره میاد نیویورک. استرس گرفتم. مرتیکه عین لیدی گاگا می مونه. هر دفعه یه جوری آدمو سورپرایز می کنه. همش می ترسم دوباره بیاد یه زری بزنه ، به مامانم اینا ویزا ندن. برم گوگل کنم ببینم واقعا داره میاد؟

همین جوری های شنبه

2011-09-10T19:53:00.000-02:00

Me To You

2011-09-04T22:16:00.004-02:00

هی آیداهه! اینا همش مال توئه. :* بک گراند جدید برای دسک تاپم درست کردم.
نگران نباش همه جای دنیا آسمون یه رنگ است.
منم اینجا موندم با یه مشت نره غول و یه مشت ماده های زبون نفهمِ نچسب.
خلاصه چاکریم!

پ.ن: روش کلیک کنی کلی بزرگ و قشنگ می شه. :)

2011-09-04T03:47:00.003-02:00

منی که تلفنی صحبت کردن، چت کردن و ای میل نوشتن را دوست ندارم حالا مجبورم که با همه این راه ها باهاش ارتباط برقرار کنم. چند ساعت با اسکایپ، یاهو مسنجرو جی تاک سعی کردیم که مثل آدمیزاد صحبت کنیم. اونقدر هر کدومشون یه جوری اعصابمونو خرد کردن که دیگه از خیرش گذشتیم. فقط دارم به خودم دلداری می دم که بشریت با هر شرایطی بالاخره خودشو وفق می ده.
باور کنید این جی تاک خیلی پیچیده است. آخر هم نفهمیدم چه مرگشه. صدای او نمیاد. بعد فرق جی تاک و اون چت معمولی گوگل چیه؟ بعد چرا از اون باکس جی تاک اون نمی تونه بهم زنگ بزنه؟ بهش می گه که من یه جای دیگه بیزی هستم. و لاب لال لاب پووووف!
باز من شبا دیر می خوابم و این خوب نیست.

2011-09-01T23:54:00.003-02:00

The Unbearable Lightness of Being --1988

2011-09-01T13:52:00.002-02:00

روی دو تا مولکول احمق کار می کنم که کل تابستونم را به ها دادن و هنوز نمی دونم این دیوونه ها چجوری دوست دارند روی سطح طلا بشینند. اکسپریمنتالیسته هم از ریور ساید پاشو گذاشته رو گلوم که پس چی شد په؟ باید یه ریپورت در مورد "تابستان خود را چگونه گذراندید؟" به استاد راهنمام بدم. به جای اون نشستم بک گراند دسک تاپمو عوض کردم و کلی خوش خوشانمه .

2011-08-31T22:46:00.000-02:00

خدا رو شکر که من نیمرو دوست دارم، اگر نه چه شب هاب تاری که از فرط گرسنگی تلف می شدم.

2011-08-30T16:55:00.001-02:00

رفت. ماندم.

2011-08-30T01:31:00.001-02:00

خسته ام. خسته است. خسته ایم. همش در حال بدو بدو ایم. برنامه ام اینه که فردا بعد از اینکه تو فرودگاه به حد کافی زجه مویه کردم، برگردم خونه بخوابم. باشد که خستگی ام از تنم بپره. می خواستم تا نیویورک باهاش برم. به خاطر ایرن هاریکین بلیط ها بطور مسخره ای گرونند. از 760$ تا 940$! من با این پول سه بار نیویورک می رم و برمی گردم.

2011-08-28T22:03:00.001-02:00

تا حالا تو زندگی انقدر عاشق نبودم و تا حالا تو هیچ رابطه ای انقدر خوشبخت نبودم. دو شب دیگه فقط اینجاست . بعد از نزدیک سه سال با هم بودن احساس می کنم روحم را از یه جایی وسط دلم می کشند بیرون. یه چیزی مثل کورتاژ. کورتاژ روح.

2011-08-24T12:14:00.000-02:00

یه آقایی از طرف شرکتی که با دانشگاهشون کنتراکت دارد جهت اسباب کشی وسایلش اومده خونمون. دانشجوی بیزینس تو دانشگاه ماست و برای پول در آوردن به طور پاره وقت حمالی مدرن و پروفشنال می کند. نشستم رو کاناپه و نظاره گر جمع شدن وسایلش از گوشه و کنار خونه هستم. نصف واکینگ روم خالی خالی شده. انگار تازه دارم متوجه می شم که جدی جدی داره می ره. فعلا تا یه هفته دیگه اینجاست. بعدش بالاخره یه جوری می شه. فکر کنم حالم خوب نیست. جون ندارم احساساتی شم. فشارم خیلی پایینه.

Peace

2011-08-19T11:24:00.000-02:00

البته من به بسیاری از چیزایی که شما می‌گویید بی‌اعتقادم
اما به بی‌اعتقادی خود هم چندان اعتقادی ندارم
به همین خاطر، برسر اعتقاداتان، با شما دوست‌ عزیز، وارد بحث نمی‌شوم.‏

(+)

2011-08-18T13:06:00.000-02:00

من اگه نخوام به همه جهانیان ثابت کنم که اسم خلیج فارس، خلیج فارس است و خلیج عرب نیست، کی را باید ببینم. بابا بکشید بیرون سر جدتون. حالم دیگه از طومار ها و ایمیل ها و مسج های خلیج فارسی بهم می خورد. شیطونه می گه یه فیلتر درست کنم هرایمیل و مسجی که توش خلیج فارس داشت را تو باکسم راه نده.

2011-08-17T14:04:00.002-02:00

کلا مدتی است که آرامش عجیبی دارم. فکر کنم یه چیزی تو مایه های حس تسلیم به سرنوشت. با اینکه قراره آخر این ماه بکل زندگی ام کون فیکون بشه بازم عین خیالم نیست. راز موفقیت ام اینه که به آینده ام بیشتر از یکی و دوهفته جلوتر فکر نمی کنم. برای چیزایی تو زندگی ام که تحت کنترل ام نیستند خودمو ناراحت نمی کنم. به درک که کی درسم تموم می شه. به درک که برای فلان کنفرانس در ماه نوامبر چه ابسترکتی باید بدم. به درک که کجا کار گیر میارم. نمی خوام به این فکر کنم که کی دوباره باهم زندگی خواهیم کرد و چجوری از پس ال دی برمیایم. فقط مواظب این هستم که به موقع غذا بخورم تا معده ام درد نکند. از کار روزانه ام لذت می برم. دو روز شنا، یک روز یوگا، فیلم دیدن های گاه و بیگاه و آبجوخوری جمعه شب ها تنها تفریح ام است که با توجه به زندگی و حجم کاری در اینجا از سرم هم زیاده. مثلا دلخوشی امروزم فکر کردن به تعطیلاتی که با هم می خوا یم بگذرونیم، نمی خوام به آخر این ماه فکر کنم. والسلام!

Biutiful

2011-08-15T23:21:00.004-02:00

"Biutiful-2011"
فیلم ایناریتو با بازیگری خاویر باردم. این کار ایناریتو به نظرم تلخ تر از کارهای دیگه اش بود. توصیف دیگری ندارم. خودتون ببینید.

همین جوری های شنبه

2011-08-13T11:04:00.000-02:00

همین جوری های شنبه

2011-08-06T13:09:00.004-02:00

سان رایز اور داگ آیلند - جولای 2011
عکس: تی راجرز

2011-08-06T13:07:00.000-02:00

گشنمه.دلم می خواد پاشه برام صبحونه درست کنه. دیگه وقتشه مدل این گربه هه برم سراغش. :))

Paul Cafe

2011-08-05T00:24:00.001-02:00

آگوست 2011

2

2011-08-05T00:15:00.001-02:00

2011-07-31T22:57:00.000-02:00

امروز یکشنبه ساعت 9 شب است و من تو آفیسم. دیر اومدیم. قرار گذاشته بودیم که تا 9 بیشتر نمونیم. کار من تموم شده ومنتظرم مسج بزنه که به سمت پارکینگ برم. فردا داریم می ریم دی سی و تازه باید برم خونه و چمدونک ام را ببندم. همین امروز بلیط گرفتیم و هتل رزرو کردیم. یه کوه گنده لاندری در خونه در انتظارمه. کسل ام. اه. عین جمعه هاست امروز.

همین جوری های شنبه

2011-07-30T02:07:00.001-02:00

2011-07-29T12:29:00.001-02:00

همین الان یه پیپر پیدا کردم که یه گروه تجربی کار آزمایش محاسباتی را که ما کردیم انجام دادند و به همون نتیجه ای رسیدن که ما رسیدیم .هی گلوی خودمون را پاره می کردیم که به خدا راست می گیم. بعد هی این ریویئر ها می گفتن آزمایشی هست که کار شما را تایید کنه؟ آخ که خیلی خر کیف ام. یعنی می خوام برم بر دستان زحمت کش این گروه تجربی کار بوسه بزنم. :دی

جمعه ها یه تردیشنی تو دانشجوهای گرد دپارتمان ما وجود دارد. اونم اینه که نزدیکای غروب بدون برنامه ریزی همه دم آفیس هم دیگه می رن و اونایی که پایه اند جمع می شن و پیاده میرن به یکی از آبجوفروشی های نزدیک دانشگاه و تا خرتناق می خورن. هر برنامه دیگه ای که باعث بشه این عیش من منقض (؟) شه اعصابمو خرد می کنه. امشب یه جای رسمی دعوت شدم که نمی خوام برم.

کلا به طور کلی در زندگانی: همه چی آرومه، من چقدر خوشبختم. :)

2011-07-21T13:45:00.000-02:00

گاهی وقتا
از کنار غصه ها باید رد شد و گفت ” میگ میگ ”

From saeed in Google Reader

2011-07-20T21:42:00.004-02:00

دوست هندی ام یه ماهه که کچلم کرده که حالا که تو فیلم دیدن دوست داری یالا پاشو بریم فیلم zindagi ba meili dobare را ببینیم. . امروز تریلرشم فرستاده. نگاه کردم می بینم فیلمه ورژن هندی hang over است! راستی هنگ اور 2 را نبینین عین یکشه.

یعنی همین یه کارم مونده.

ناهارمو با یه سری خل و چل اپتیکی که یه پا برای خودشون بیگ بنگ تئوری هستند می خورم. سر 12 که می شه زنگ می زنم به یکیشون. می گم: Lunch? اونم میگه پنج دقیقه دیگه اینجا باش. می ریم ناهار و از اینور اونور حرف می زنیم . تازگی ها یه فرانسوی به گروهشون اضافه شده. ازش خواستم اگه کسی را می شناسه که می خواد فرانسوی درس بده به من معرفی کند. امرور یکی را پیدا کرده که حاضره با من حرف بزنه و تمرین کنه به شرط اینکه منم با اون انگلیسی حرف بزنم. فردا قراره با هم قهوه بخوریم. خیلی هیجان زده ام. بعد از مدت ها کتابامو در آوردم و دارم سعی می کنم تمرین کنم تا یه چیزایی یادم بیاد.

استاد راهنمای عزیز رفته آلمان عشق و حال، از اونجا ارد می ده و یا با اسکایپ تنمون را می لرزونه. امروز یه ایمیل داده که یکی از استادا از مادرید یه مهمون دارد. من بهش قول دادم که دانشجوهام سر تاکش حاضر می شن. خلاصه پا شدیم رفتیم. تاک های تئوریست ها خیلی ریسکش بالاست یعنی احتمال اینکه تاک یه تئوری کار بورینگ باشه خیلی بیشتر از تاک یه تجربی کار است. سرتون را درد نیارم که این تاک جزو بورینگ ترین تاک های امسال بود. زبان انگلیسی اش خیلی بد بود که جای تعجب داشت. اقلا تمرین هم نکرده بود. لهجه اسپانیایی ها و سه سه کردنشون که کلا رو اعصابه. همه اینا به یه ور، بوی دهن بغل دستی من که یه پی نفس عمیق می کشید هم به یه یور. سر اسلاید اول که تایتل و اسم همکاراش بود 15 دقیقه اراجیف گفت. تاک را هم سر وقت تموم نکرد. من هیچ وقت نتونستم آدمایی را که نمی تونن سر وقت تاکشون را تموم کنن درک کنم. یعنی واقعا عقلش نمی رسه نباید سر اون اسلاید این همه وقت بگذارد.خلاصه یه ساعت و نیم امروزم به اندازه 46 ساعت گذشت. اقلا بیسکوییت و قهوه هم نبود که دلمو به اون خوش کنم.

2011-07-17T23:52:00.000-02:00

خدا رو شکر که فردا دوشنبه است. اگر نه به یقین زخم بستر می گرفتم.

همین جوری های شنبه

2011-07-15T23:10:00.003-02:00

(+)

2011-07-15T15:05:00.000-02:00

همسایه روبروییم یه پسره گی ایژن-امریکن کوچولو موچولو و نمکی است. همیشه یه عالمه ژل به موهاش می زنه و لباس های تنگ می پوشه. یدونه سگم دارد که هر روز صبح وقتی از خونه خارج می شم و وقتی شبا بر می گردم یه پارس اساسی می کند و سکته ام می ده. هر وقت هم می بینمش می گه "های هانی! یو لوک گرجس تودی". دیروز دم در دیدم دارد گریه می کند و سیگار می کشد. بهش می گم چیزی شده؟ کمکی از دست من بر میاد؟ فهمیدم دوست پسرش با یه دختر بهش خیانت کرده. اونقده دلم سوخت. مونده بودم چجوری دلداری اش بدم. با هم کلی دوست شدیم.

The Tree of Life via The Mirror

2011-07-14T21:18:00.011-02:00

امروز کلی از دوستم فحش خوردم که چرا گفتم فیلم The Tree of Life عالی است. آقا جون بگذارید من تکلیفتون را مشخص کنم. این فیلم آقای Terrence Malick خیلی منو یاد فیلم The Mirror آقامون تارکوفسکی انداخت. اگه از دیدن The Mirror لذت بردید، مطمئن باشید که از این فیلم هم لذت می برید. به نظرمن اگه در این زمونه تارکوفسکی زنده بود یه فیلمی تو این مایه ها درست می کرد. یه صحنه هایی از فیلم خیلی شبیه آینه تارکوفسکی بود. اونجایی که مامانش پرواز می کند. یه صحنه ای که از پشت سر مامانشو که موهاشو پشت سرش جمع کرده نشون میده.* کلا حالت اتوبیوگرافی، تجربه های ناب و خاص کودکی، سوئیچ کردن بین رویا و واقعیت. احساسات شاعرانه. استفاده از موسیقی کلاسیک.

خلاصه اصلا یه وضعی. من شاید دوباره رفتم این فیلمو دیدم.

* این همون صحنه ای است که Andrei Zvyiangyntsev در فیلم The Return جهت ابراز ارادت به تارکوفسکی استفاده کرده.

پ.ن :آدمیزادگان متفاوتند. ذائقه ها متفاوت است. تجربیات شخصی و احساسات همه قرار نیست مثل هم باشد. همه تو یه فرکانس رزونانس نمی کنن. کلا تیک ایت ایزی بابا جان! اگه با فیلمی حال نمی کنید از سینما بیاین بیرون.

The Tree of Life

2011-07-14T01:05:00.002-02:00

The Tree of Life
مدت ها بود که از دیدن یه فیلم انقدر لذت نبرده بودم. آخرای فیلم قلبم داشت از جاش در میومد. عالی بود.

2011-07-12T22:30:00.000-02:00

اسکارلت، من هیچ وقت در زندگی آدمی نبودم که قطعات شکسته ظرفی را با حوصله زیاد جمع کنم و به هم بچسبانم و بعد خودم را فریب بدهم که این ظرف شکسته همان است که اول داشته ام. آنچه که شکست شکسته و من ترجیح می دهم که در خاطره خود همیشه آن را به همان صورتی که روز اول بود حفظ کنم تا اینکه آن تکه ها را به هم بچسبانم و تا وقتی زنده ام آن ظرف شکسته را مقابل چشمم ببینم.

بر باد رفته

(+)

2011-07-10T18:40:00.001-02:00

روز شنبه و نصف روز یکشنبه ام را در حال سوئیچ بین تخت و کاناپه (لپ تاپ و تلویزیون ) به سر بردم. دیگه به حالت انزجار از خود رسیده بودم که با هزار آیه و التماس حسن کچل درونم را راضی کردم که بره حموم و پا شدم اومدم دانشگاه. داشتم قهوه درست می کردم که یکی از بچه ها را دیدم که کلا در روز معمولی کار نمی کند چه برسه به آخر هفته. خش خش با ماگش اومده ازم قهوه بگیره. می گم اینجا چی کار می کنی؟ می گه اومد نشنال جئوگرافیک بخونم. حالا از جلوی اتاقش رد شدم می بینم صدای پینک فلوید ام بلند کرده. کلا بهش خوش می گذرد. خوشم میاد از آدمایی که ریلکس اند.

همین جوری های شنبه

2011-07-10T04:49:00.001-02:00

2011-07-07T22:48:00.002-02:00

اینجا وقتی نوشتم مادربزرگم 96 سالشه یهو عذاب وجدان گرفتم که نکنه اشتباه می کنم. از مامانم می پرسم: خانوم چند سالشونه؟ می گه: 93. بعد می خنده می گه البته خودش بالای 60 سال را قبول نداره. وقتی بهش می گی: خانوم شما چند سالتون است ؟ جواب نمی ده. یه روز به شوخی بهش گفتن یعنی 65 سالتون هست؟ اونم خیلی جدی و عصبی برگشته گفته: ای بابا چه خبره؟!

خلاصه اینجوریاس! یعنی عاشقشم.

2011-07-07T11:21:00.001-02:00

امروز صبح با مامانم صحبت می کنم. می گه مادر بزرگم خیلی اذیت می کند . یه پی حرف می زنه، دستور می ده و کلافه ام می کند. مثلا در عرض پنج دقیقه ده بار می گه چراغ یا کولر را خاموش و روشن کنم. بهش می گم تهدیدش کن که از پیشش می ری اگه زیادی اذیتت کند. مامانم می خنده می گه اون فکر می کند اومده خونه من و پیش من مهمونه. وقتی اوضاع بر وفق مرادش نیست، اون منو تهدید می کنه که پا می شم می رما. یالا زنگ بزن بگو پسرام بیان من ببرن خونم. آره دیگه اومدم خونه ات سر بارت شدم منو نمی تونی تحمل کنی.

امروز مامان ام از خستگی و اعصاب خوردی نا نداشت حرف بزنه. دلم خیلی براش می سوزه. سر تولد هام ازین ناراحت نیستم که سن ام یه سال بالا رفته. از این ناراحتم که عزیزانم یه سال دیگه پیرتر شدند و من پیششون نیستم.

هیچ کی پیر نشه لطفا.

6

2011-07-07T00:16:00.002-02:00

2011-07-07T00:12:00.000-02:00

مامان بزرگم حدود 96 سالشه. دختراش به نوبت ازش مواظبت می کنند. وقتی کسی پیشش است دوست دارد تمام توجه به سمت خودش باشد . اجازه نمی دهد که کسی با تلفن حرف بزند. عین بچه ها سر و صدا و گریه می کند. امروز صبح مامانم زنگ زده (که شب اونا می شه) و یواش حرف می زنه. می گم صدات چرا اینجوری میاد؟ می گه دارم زیر پتو حرف می زنم! فقط مامانه شصت و چند ساله منو تصور کنید.

2011-07-05T00:59:00.003-02:00

دوستم پیشم بود. یه تعطیلات بسیار عالی. خوشحالم. ته دلم قرص است که دوستای خوبی دارم که هستند برام و هستم براشون.

2011-07-03T10:44:00.001-02:00

بعضی وقت ها هم دوست دارد برود یک جای خیلی دور. خیلی خیلی خیلی دور که کسی نشناسدش.بتواند هر قصه ای که می خواهد از خودش بسازد، برود بنشیند یک گوشه ای و یک چایی بخوردو بعدش را هم نداند و مهم نباشد که قرار است کجا برود، چه کسی بیاید، کسی نیاید که بخواهد برود. شهری باشد که مردمش ندانند دلتنگ یعنی چه. ندانند مطلق یعنی چه. ندانند دوری یعنی چه. خواب دیدن یعنی چه. یک جایی باشد که مردم توی مغزشان کاه داشته باشند جای مغز. جای قلبشان هم هیچی. یک جایی که مردم یک سیاره دورترک بهش بگویند بهشت. برود توی یک گله جا یک سایه برای خودش پیدا کند دراز بکشد به ابر و آسمان نگاه کند خیس شود،گلی شود، لگد بخورد و هی فرو برود در اعماق زمین.

From shaghayegh in Google Reader

2011-06-30T10:38:00.001-02:00

- تو دوست منی!

این هیچ یک جمله ی خبری یا همچین چیزی نیست. این یک حقه ی کثیف است که من استفاده می کنم، یک حقه ی کثیف بود که من استفاده می کردم یعنی؛ تا همین هفته ی پیش.

شما این طور حساب کن که من آدم قلدری ام در روابط ام، نه که حرف اول و آخر و اینها بلکم در چیزهای مهم تر. در اساس رابطه. آن خط های ریز ظریفی که بهت می گوید کی کجا دوست است، کجا دوست-پسر می شود، کجا آشناست، کجا غریبه. آن وقتهایی که رابطه هنوز بلاتکلیف گیج می زند و مثل خمیربازی هی می شود فشارش بدهی توی مشتت و عوض کنی شکلش را بی اینکه کسی دردش بگیرد.

آن جمله کلید طلایی من است، بود یعنی، برای نگه داشتن آدمی که تا مرز دوست پسر شدن آمده و حالا باید برگردد برود کمی دورتر بایستد و جایش را بدهد به یک آدم دیگر و تازه در تمام این مراحل احساس بدی هم نداشته باشد. چرا؟ چون من آدم قلدری ام. چون من دوست دارم آن آدم بفهمد که خب دوست من باشد و بهمان خوش هم بگذرد و همه خوشحال باشند از ظرف جدید رابطه وگرنه من غصه می خورم. بعد من نمی دانستم که چه حقه ی کثیفی است. نه که ندانم ها! آدم خودش همه ی کثافت کاری های خودش را بلد می شود بعد یک مدتی اما یادش می رود، یاد خودش می براند. بعد هروقت هم یادش افتاد می شیند برای خودش تعریف می کند که اینکه چیز بدی نیست. ببین این همه آدم که اولش احساس سرخوردگی و خشم و ردشدگی کرده بودند و می خواستند بروند پشت سرشان را هم نگاه نکنند چه دوستهای خوبی هستند حالا و چقدر بد بود اگر میگذاشتیم افسارشان را بدهند دست حسادتشان و بروند.

حالا یک آدمی بود، هست هنوز، که تسلیم نشد. که وقتی جمله ی طلایی م را رو کردم براش، دلش برای آن "دوست" بودن با من غنج نرفت، گرفت گند مستتر در آن جمله ی قشنگ را. گفت که نمی خواهد دوست من باشد. گفت که نمی ماند که من بکشانمش با خودم به بازی و بنشیند یک گوشه ای، عاشقیت من با یک آدم دیگر را ببیند و تازه لابد بعد یک مدتی در جشن سالگرد نمی دانم چی چی مان هم شرکت کند و حتی تر بعدش شاید فکر کند ما چه زوج خوشبخت بهم بیایی هستیم. گفت که نمی خواهد به سهمی که من بهش می دهم قناعت کند و اصلن کدام پدرسگی این اجازه را به من داده که از خودم سهم بدهم به هر کسی و کاری کنم که آدمها با همان سهم خودشان احساس خوشبختی کنند. گفت نمی خواهد هرازگاهی تکه بپراند به من یا دوست پسرم و همه در لحظه زهر ماجرا را بگیرند اما خنده های لوس مکش مرگ ما بکنند و گیلاسهایشان را محکم تر بهم بکوبانند یعنی که بست فرندز!

اینها را که می گفت، هی پلک می زد تند تند و سایه ی مژه هاش نمی گذاشت چشمهاش را خوب ببینم. این است که نمی دانم عصبانی بود یا چی اما نفس نمی کشید وسط هاش. انگار که مژه می زد جای نفس گرفتن. می ترسید یادش برود. می ترسید هلش بدهم توی بازی اگر شل بگیرد. نمی خواستم. موافق نبودم با حرفهاش هیچ، اما حتی وقتی داشت شالش را محکم می بست دور گردنش که برود، که برای همیشه برود از زندگی من، چیزی نگفتم. آدمهای باهوش به همین دردت می خورند اصلن. که حقه ات را تف کنند توی صورتت و بروند. کاری کنند که حقه برات قدیمی و تکراری و بی ارزش بشود. کاری کنند که دیگر ازش استفاده نکنی.

آدم های باهوش، سیلی که می زنندت کیف می کنی.

از وبلاگ قدم زدن روی ابرها

2011-06-29T22:30:00.003-02:00

این خانوم و فیلم هایی را که توش بازی می کند را خیلی دوست دارم. خنده ها و ظرافتش منو یاد یکی می اندازه که خیلی آشناست ولی دقیقا هم نمی دونم کیه. موقع تماشای فیلم هی جذب حالت های صورتش می شم. تا حالا دو تا فیلم ازش دیدم:

Bread & Tulips

و

Agata and the Storm

2011-06-28T23:37:00.001-02:00

روی چهار تا پروژه مختلف با چهار تا آدم متفاوت در حال حاضر دارم کار می کنم. کرم از خودمه. از بس که حرص می زنم. قبلنا تنظیم کردن و به طور موازی پیش بردن پروژه ها خیلی برام سخت بود ولی حالا انگار دارم یاد می گیرم که ذهنمو بین پروژه ها شیفت بدم و هوای همشونو داشته باشم.

در مقطع های مختلف تحصیلی ام تدریس کردم ولی هیچ وقت کار مورد علاقه ام نبوده. جدیدا یه دانشجوی ویزیتور آندرگرد برای تابستون به گروهمون ملحق شده و من مسول راهنمایی کردن پروژه اش هستم. راهنما ریسرچ یه تازه وارد لذت بخش ترین کار دنیاست.

بعد از ظهر ها نزدیک ساعت هفت به قدری خسته و دشارژ می شم که جون ندارم تا پارکینگ پیاده برم وبعدش رانندگی کنم. بعد هم که میام خونه جون ندارم غذا درست کنم و دلم هم غذای بیرون نمی خواد.

من دوباره کلاس شنا ثبت نام کردم. شیم آن می! من و برادرم را بچه که بودیم یه کلاس شنا گذاشتن. برادرم غریق نجات شد و من هنوز نمی تونم به طور آبرومندانه شنا کنم. البته ناگفته نماند که تا حالا 5 بار کلاس شنا ثبت نام کردم! یعنی پشت کار در حد مرسدش بنز.

سوء تفاهم نشه سیگار نمی کشم ولی به سیگار کشیدن فکر می کنم.

بازگشت همه به سوی اوست !

2011-06-28T01:11:00.000-02:00

الاغی که من باشم

2011-06-28T00:01:00.001-02:00

یعنی خود خود بد تایمینگ! الان چه وقت "Blue Valentine" دیدنت بود آخه.

2011-06-26T01:22:00.004-02:00

I guess I'll be posting here more often...

2011-06-19T02:47:00.000-02:00

امان از سینما پارادیزو. امان از سنما پارادیزو ...

2011-06-15T23:48:00.001-02:00

یک جایی هست در زندگی، که آدم شروع می کند خودش را جمع و جور کردن. چطور؟ با وانمود کردن به خوشحالی. وانمود کردن به فراموشی. به خوشبختی. بعد هرچه بهتر وانمود کنی یعنی آدم قوی تری هستی. مردم احترام بیشتری برایت قائلند و حتی جذاب تر هم به نظر می رسی... (+)

5

2011-06-05T20:06:00.002-02:00

همین جوری های شنبه

2011-06-04T22:59:00.000-02:00

2011-05-30T19:49:00.000-02:00

بهترین شکل خداحافظی، خداحافظی نکردن است. این را بعضی‌ها به تجربه فهمیده‌بودند. دقیقه‌های دور و بر مراسم خداحافظی معمولن ناراحت‌کننده‌اند. حرف خاصی هم نمی‌زنیم. کار خاصی هم نمی‌کنیم. فقط بار غصه را سنگین‌تر می‌کنیم. با خیلی‌ها خداحافظی نکردیم. بهتر همه‌مان. انگار که اختلافی پیش‌امده و دور شدیم. انگار که کاری پیش‌آمده و ناگهان رفته‌ایم. حالا برمی‌گردیم سر فرصت هم را محکم بغل می‌کنیم. شاید. شاید هم نه. چرند می‌گویم طبیعتن. خداحافظی نکردیم، طاقتش نبود

عليبي از خلال گودر

:)

2011-05-22T15:16:00.001-02:00

2011-05-22T13:14:00.001-02:00

بعد از سرویس اساسی ماشین ام، بردمش کارواش. کف پوش های نو براش خریدم. باکشم تا خرخره پر کردم. شده مثل دسته گل. تازه بوی توت فرنگی هم می ده. راضی ام از خودم.

2011-05-21T04:04:00.000-02:00

به سلامتی هیلاری! امشب مستم! به کی مربوطه؟

2011-05-21T04:02:00.001-02:00

هیلاری کیلینتون! ای دهنت سرویس!
نان تکنیکال سرتو بخوره!
معلومه هممون تکنیکال ایم.
اگه بخوایم هنر بخونیم خب می ریم فرانسه. اینجا چه غلطی می کنیم؟

2011-05-19T23:46:00.000-02:00

آدمها در ارتباطاتشان یک آستانه ی "تحمل" دارند، یک آستانه ی "تنفر" و یک آستانه ی " تهوع" ...

"از استیتس دوستم"

2011-05-18T01:30:00.000-02:00

جاب آفر رو گرفت.
سلام ال دی!

2011-05-18T00:27:00.000-02:00

گاهی وقت‌ها، مثل این روزها، هی از خودم می‌پرسم من که این‌قدر حوصله‌ی هیچ‌کاری رو ندارم و همه‌چی برام علی‌السویه است و تقریبن هیچی هیجان زده‌ام نمی‌کنه و حتی آدم‌های نایس‌ی رو که هی هیجان‌زده می‌شن دست می‌ندازم، چطوری این‌همه دوست خوب که دوستم دارند رو هنوز اطرافم دارم؟ چطوریه که این همه آدم اطرافم دارم که برنامه ریزی می‌کنند و اصرار می‌کنند تا من هم توی مهمونی و سفر و زندگی‌شون باشم؟ دارم نون گذشته رو می‌خورم هنوز؟ در گذشته آیا بهتر بودم؟ من اگر جای هر کدوم از آدم‌های دوست‌داشتنی اطرافم بودم فوری یه آدم این‌قدر بی‌اعتنا و شانه بالا اندازی مثل خودم رو حذف می‌کردم.
(+)

Caramel

2011-05-15T14:43:00.003-02:00

از این فیلم ها که تا عمیق و احساساتی و غمناک می شن، آدمو می خندونن خوشم میاد. اصلا این فلسفه زندگی منه. به خاطر همین وقتی مثل آدمکای سرندی پیتی گریه می کنم هی بهش می می گم بخندون منو. یه چیزی بگو بخندم. خندیدن را دوست دارم. برای غصه خوردن سوژه به حد کافی پیدا می شه، مهم اینه که بتونی یه چیز خنده دار پیدا کنی و فاز را عوض کنی.

فیلم کارامل از این دسته فیلم ها بود. وقتی فیلم را نگاه می کردم مطمئن بودم که کارگردان زن است. بعد که چک کردم دیدم درست است. در واقع کارگردان تو فیلم هم تقریبا نقش اصلی را دارد. بعد در بیروت فیلم برداری شده و آخر سر فیلم را به بیروت تقدیم می کند. فقط برین تو بحر این موضوع که چقدر فرهنگ هامون نزدیکه.

نتیجه اخلاقی: زیاد سخت نگیرید .نیابد صبر کرد تا زندگی بهتر شه و بعد شاد شد. زندگی کلا همین چیزی (گهی؟) است که هست و هیج وقت آسونتر و بهتر از اینی که هست نمی شه. هر چی جلوتر میری پیچیده تر و سخت تر می شه. حالا دست خودمون است. می تونیم همش رو ناکامی ها و خورجین غصه ها فوکوس کنیم یا اینکه تو هر مرجله یه دلخوشی (هر چقدر هم کوچک) که مقطعی شادمون می کنه پیدا کنیم و زمان را بگذرونیم. البته بدیهی است که مخاطب بیشتر خودمم تا شماها. :)

فیلم خوبی بود. چسبید.

2011-05-15T11:54:00.001-02:00

دیشب خواب دیدم که قاتل هستم . یعنی یکی را که یادم نمیاد کی بود کشتم. تمام مدارک مبنی بر قتل را از بین برم ولی هی عذاب وجدان داشتم. تمام شب را تو ترس و ناراحتی سپری کردم. نزدیکای چهار صبح وقتی از خواب بیدار شدم بی نهایت خوشحال بودم از این که قاتل نیستم. فرض کن. الان خیلی خوشحالم. انگار بقیه مشکلات زندگی ام بعد این خوابه تبدیل به یه سری چیزای احمقانه شدن. خدایا شکرت. قاتل نیستم.

2011-05-13T23:49:00.004-02:00

امروز در راه برگشت از دانشگاه، شبکه رادیویی که من تو ماشین گوش می دم برنامه ویژه پیانو و جز داشت که با دیانا ویوز مصاحبه می کرد. خلاصه این آهنگه را زنده خوند که بسی چسبید و رومنس خونم رفت بالا.

What A Little Moonlight Can Do

بعد چون تو خونه نه آب داشتم، نه نون و نه تخم مرغ، رفتم خرید. جشمتون روز بد نبیند که یهو بارون تصمیم گرفت در فاصله ماشین تا مارکت تبدیل به شاش گاو (به قول فرانسوی ها) شه. اصلا یه وضعی! حالا هم بعد از تپوندن هات داگ و آبجو خوابم گرفته. هرشب بی خوابی پدرمو در میاره حالا که فردا تعطیله ساعت 10 شب مست خوابم. رومنسی که با یه بطری آبجو تبدیل به خواب رو کاناپه بشه را همون گاو باید بشاشه توش. اینم از شب جمعه ما.

از کل اون دو سه سالی که می رفتم کلاس فرانسه فقط چیزایی که یه ترم اون معلم بی تربیته یادمون داد یادم مونده.

Il pleut comme vache qui pisse

اول کل جمله یادم نبود. شک داشتم گاو است یا سگ. بعد تو گوگل سرچ کردم:

فرانسوی ها+ گاو+ شاش

فرانسوی ها+ سگ + شاش

ولی چیزی گیرم نیومد. خواستم بگم اگه دیدین یه بیمار روانی با سرچ این سه کلمه به وبلاگتون رسیده زیاد تعجب نکنید.

suicide

2011-05-11T00:59:00.001-02:00

2011-05-10T09:18:00.002-02:00

به‌ او گفتم وقتی قرار است جایی را ترک کنی دچار چنین حس غریبی می‌شوی که نه‌تنها [در آینده] دلتنگ آدم‌هایی خواهی شد که دوست‌شان داری، بلکه دلت برای خودت، آن‌طور که حالا در این لحظه و این‌جا هستی هم تنگ خواهد شد، چرا که تو دیگر هرگز همین آدم نخواهی بود.

آذر نفیسی

(+)

2011-05-10T02:25:00.003-02:00

حالم خوب نبود. مشاورم اغفالم کرد. گفت حالا برای یه مدت قرص بخور آروم ترت می کند. نگذار تا یه بحران دیگه برسه. منم بالاخره تن دادم که برم روانپزشک و قرص بخورم. یه هفته ای به خاک سیاه نشستم. بی اشتهایی منجر به رقص بندری معده. تن درد. سر گیجه. عدم تمرکز. یه بار هم تو کتابفروشی احساس کردم قفسه کتاب داره میاد روم ولی من رفتم رو قفسه کتاب. حالا اینو بگم می خندیدن ولی احساس می کنم چشام کم سو شدن. یه جورایی انگار چسبالو شدن. قیافه ام هم عینهو سامیه ال فیل کش ( شخصیت کتاب ماشاءالله خان در دربار هارون الرشید) . حالا بعد از آخر هفته به دکتره زنگ زدم. می گه بهتر شدی یا فرقی نکردی؟ می گم بدتر شدم. بعد از این که همه علائم ام را گفتم می گه: چند روز قرصاتو نخور تا به حالت نرمال برگردی بعد برات یه قرص دیگه می نویسم اونو بخور. می خواستم بگم مرتیکه اگه به حال نرمال برگردم مگه مغز خر خوردم دوباره دارو بخورم به پی پی خوردن بیفتم. خلاصه ترجیح می دم به خودکشی فکر کنم ولی معده درد نگیرم .اقلا هیجان و تنوع دارد.

بعد از یه هفته مصرف، امروز ترک کردم. حالا بی خواب شدم. تنم هم هی داغ و سرد می شه. عجب غلطی کردم.

Potiche

2011-05-08T23:50:00.001-02:00

Potiche - 2010
فوق العاده! حتما ببینید.

2011-05-08T12:22:00.004-02:00

حال نداشتم از رختخواب بیام بیرون. یه موقع هایی تنبلی تو رختخواب تو روز تعطیل حال می ده ولی یه موقع هایی هست که می دونی اگه الان پا نشی تا آخر روز افتادی و تمام روزت به ها رفته. معده ام درد می کند و سر درد دارم. بخاطر داروهای اخیر است. باید یه چیزی بخورم. سعی می کنم خودمو با فکر نوتلا و نون و چایی گول بزنم و از رختخواب بیام بیرون. شایدم کره و مربای گل ترک ها که از مغازه عرب ها گرفتم. فرق نمی کند یه چیز شیرین که بره تو منفذ های سرم یا تو حفره های چشمم و حالم را بهتر کند. نباید تسلیم شم. باید برم اونور کرکره ها رو بزنم کنار آفتاب بیاد تو خونه و پنجره را باز کنم تا هوای خونه عوض شه. آفتاب گیری این خونه را دوست دارم. اجاره این خونه آل ردی برام زیاد بود . حالا 100$ هم گرون تر کردن. از یه ور میگم بهتر مثل اون یکی خونه هه نمی شه که اجاره اش را ارزون کردن و تمام گری گوری ها ریختند اونجا را به گند کشیدند. نمی گم منظورم از گری گوری ها کیان. نمی خوام کام خودم و شما را تلخ کنم و انگ ریسیست بخورم. حالا بگذریم. آفتاب و بالکن دلباز این خونه را دوست دارم. بالاخره یه جوری می شه. فکر کنم باز امسال همینجا بمونم.

flight tracker

2011-05-08T00:34:00.004-02:00

از این به بعد اگه روز شنبه بخواد بره به خودم نارنجک می بندم می پرم زیر هواپیما! روزای دیگه هفته را گرفتند؟ دوشنبه بهترین است. سرم مشغول کار می شه و تا آخر هفته دیگه دلتنگی ام متعادل شده.
الان تنهایی دارم رسما دیوونه می شم.
تا نرسه که من خوابم نمی بره. :(

6

2011-05-07T01:41:00.003-02:00

2011-05-05T11:16:00.006-02:00

هی خره عوض چهار زانو ته منحنی سینوسی نشستن اگه ازینا نداری نخر خب. فقط تو وبلاگت بذار.خوب می شی. :**

You know what I mean! (do noghte di)

Viva La Juicy + Chanel chance (Eau Fraîche)

2011-05-05T09:52:00.000-02:00

من یه وقتایی بلد نیستم خودمو از کف منحنی جمع کنم. یعنی یه بحرانایی هستن در زندگانی، یه بحرانای خیلی کم و مشخصی، که جزو نقاط ضعف من محسوب می‌شن. اتفاق که می‌افتن، ذهن من شروع می‌کنه از من یه هیولا ساختن. شروع می‌کنه همه‌ی تقصیرا رو به گردن گرفتن و هی خودمقصربینی هی خودمقصربینی بعد کم‌کم شروع می‌کنه به خودلوزربینی و یه‌هو چشم باز می‌کنی می‌بینی چارزانو نشستی کف منحنی سینوسی‌ت، داری قلیون می‌کشی و داریوش گوش می‌دی و اصن یه بساطی.
...
(+)

2011-05-05T00:18:00.004-02:00

یه حرفایی خیلی خیلی خصوص اند. به هرکسی نمی شه گفت. یه وقتی یه اتفاقی تو زندگیت می افتد و کاری ازت سر می زند که صد سال هم فکر نمی کردی یه همچین اتفاقی بیفتد یا بلایی به سرت بیاد. هیچ گونه توجیحی برای خودت نداری چه برسه برای بقیه آدما. شونه هات زیر بار سنگینش خم می شه و تا میای به خودت بیای و زندگیت را به روال عادی برگردونی از یه گوشه پاپ آوت می کند و دندوناشو بهت نشون می ده. استرس فکر کردن از دریچه چشم اطرافیان داغونت می کند. بهت یادآوری می کنه که نشین در مورد زندگی این و اون حکم بده. خودتو نگاه کن که چه سوژه نابی هستی برای جاج کردن مردم. باور کنید زندگی آدما خطی نیست.

این آخر هفته له شدم. پاپ آوت این دفعه را هم دفع کردم. مردم و زنده شدم. اما شدم عین زومبی ها. حتی جون ندارم ماسکمو رو صورتم نگه دارم. دلم می خواد یه روز از خواب پا شم و بگم همش رویا بود. یه رویای ...

پ.ن: دوستان عزیز لطفا سوال نفرمایید.

Amores Perros

2011-05-04T00:24:00.002-02:00

Amores Perros -2000

من نمی دونم چرا نرفتم فیلم Biutiful این آقای کارگردان عزیز رو ببینم.
هنوز نتفلیکس نیاورده.

suicide

2011-05-03T22:05:00.003-02:00

غر می زنم

2011-05-03T11:11:00.004-02:00

یه کارایی هست که رو اعصاب است ولی یه روز کاری باید وقت بگذاری بشینی تمومشون کنی.

چندین ماه است دستگیره داخلی در ماشین ام شکسته و عوض گودر خونی نمی شینم یدونه دستگیره آن لاین سفارش بدم. عوض کرن تایمینگ بلت ماشین ام که هر آن ممکنه وسط راه ولم کنه. یعنی اول پیدا کردن یه تعمیرکار خوب که قیمت خون باباش را ازم نگیره. کردیت کاردی که یه ماه پیش سفارش دادم هنوز نیومده ولی 10 دقیقه وقت نمی گذارم که بهشون زنگ بزنم و کارت جدید درخواست کنم. بیمه سلامتی ام قرار است یه پولی را بده ولی می گه تو سهمتو ندادی، حالا باید حالیشون کنم که من سهمم را دادم و حالا نوبت شماست که 80% را بدید. از یه ور هم هی فرت و فرت از دکترم نامه میاد که که چرا پولمو نمی دی؟ پس کو پس؟! سر و کله زدن با شرکت اینترنتی که به خونم اینترنت می ده. بگم به خدا این زجری که اینترنت شما تو این مدت به من داد را من تو ایران تجربه نکردم. پس دادن یه سری خرید هایی که کردم و پشیمون شدم و اگه تا یه ماه دیگه پس ندم ور دلم می مونن. زنگ زدن به آفیس خدمات آپارتمنمون که بیان دوش آبی را که یه ماه است چکه می کند درست کنند. عوض کردن باطری ساعتم. پیدا کردن آن لاین یه مونیتور خوب و ارزون که رییسم برام بخرد.

2011-05-03T10:48:00.001-02:00

فستیوال کیت و پرنس ویلیام تموم شد، حالا فستیوال اسامه بن لادن شروع شد. جمعش کنین بابا!

جاج می‌کنم، عقم هم می‌گیره، بدم هم میاد. به تو چه؟

2011-04-29T09:26:00.003-02:00

مرده‌شور رویال ودینگ و همه‌ای این حجم اخبار دوزاری مربوط بهش و سطح دغدغه‌ی رسانه و همه‌ی این مستندهای دوزاری «کیت اند ویلیام، ا ترو لاو استوری» و سطلنت و آداب سلطنتی و لیست مهمان‌ها و آیا کیت لباس چی می‌پوشه و ما منتظریم نه ماه و نه روز دیگر یک فرزند کاکل زری به خاندان سلطنتی اضافه شود و همه و همه و همه و همه‌ی این سیرک مضحک را ببرند.

"from Farnaz in Google Reader"

+

قبلاً یکبار نوشته‌بودم که ما ملت چس‌ناله‌ایم. تحمل شادی نداریم. گویا شادی را کاری پست و حقیر می‌دانیم و در سطح عوام‌الناس. اصلاً شادی با فرهیختگی منافات دارد! امام‌حسین‌بازی را دوست داریم اما. خرجش هرچه شد مهم نیست. سیاه می‌پوشیم و قیمه نذری می‌خوریم. خیلی هم خوب. در کنارش، وقت عروسی وارث تاج و تخت انگلیس حرص می‌خوریم. نه سر پیاز هستیم، نه ته پیاز. اما حرص می‌خوریم. نگران جیب مالیات دهندگان انگلیس هستیم. حساب نمی‌کنیم که این پول دود نشده است برود هوا. در مملکت جریان دارد. از جیب ملکه درمی‌آید و می‌رسد دست مردم. ایجاد شغل می‌کند. مالیات بر ارزش افزوده دارد. برای کشور کلی درآمد دارد. یک طرف را می‌بینیم، اما حواسمان به آن طرف قضیه نیست.

عصبانی هستیم از اینکه راجع به مدل لباس عروس حرف می‌زنند. یادمان می‌رود که یکی از دغدغه‌هایمان در گودر سایز ممه‌های اسکارلت جوهانسون است. سه روز قبل از اسکار شرط بندی می‌کنیم که کی می‌برد، سه روز بعد از اسکار عکس هنرپیشه‌ها را شر می‌کنیم و تا فیهاخالدونشان را بررسی می‌کنیم و نمره می‌دهیم. دو تیم باشگاهی اسپانیایی بازی دارند و ما یقه جر می‌دهیم. مسابقات جام‌جهانی فوتبال است و تیم ما هم نیست، اما هیجان داریم. نگران سطح فرهیختگی جوامع هستیم. از تحمیق توده‌ها حرف می‌زنیم. اما ساعتها وقتمان را صرف دیدن سریالهای درپیتی می‌کنیم یا اینجا و آنجا لایک می‌زنیم پای جمله‌های صدتا یک غاز رفقا. خب برای ما این مهم است، برای عده خیلی زیادی در دنیا اخبار عروسی پرنس ویلیامز.

هر کشوری به شادی‌هایی از این دست نیاز دارد. مگر چندبار یک عروسی سلطنتی اتفاق می‌افتد؟ با سلطنت مشکل داریم؟ به ما چه اصلاً. وقتی اکثریت مردم یک کشور رأی به سلطنت می‌دهند و آن را نماد کشورشان می‌دانند، مثل سرود ملی، مثل پرچم، ما چرا اینجا کاسه داغتر از آش می‌شویم؟ عرضه داریم، مملکت خودمان را درست کنیم. چیکار به سلطنت بقیه داریم. مخصوصاً اینکه الان فقط یک مقام تشریفاتی است و قدرت سیاسی هم ندارد که نگران موروثی شدنش باشیم. از پوشش خبری‌اش ناراحتیم؟ دیگر بدتر از پوشش خبری هالیوود که نیست. یا چشممان به آن عادت کرده‌است؟ هر روز از این خبرهاست؟ نخیر نیست. دندان روی جگر بگذاریم، رد می‌شود می‌رود. کلاً حواسمان باشد که نشسته‌ایم و غر می‌زنیم که چرا یک عده از مردم شادند. حواسمان باشد به تمام بچه‌های کوچکی که این روزها عرش را سیر می‌کنند. مثل کریسمس، مثل کارناوال، مثل تعطیلات.

by Laila on 4/29/11 -googlereader

2011-04-27T17:29:00.000-02:00

Plumb - Hang On

2011-04-25T10:47:00.003-02:00

What is the difference between an extroverted mathematician and an introverted one? The extroverted one looks at your shoes, rather than at his own shoes.

Should You Date a Mathematician?

+

نمی دونم تا حالا سر تاک ریاضی دان ها رفتید یا نه. من شخصا هروقت گذرم افتاده به این نتیجه رسیدم که در دنیا موجوداتی اسگل تر از فیزیکی ها وجود دارند و همین خوب به آدم امید برای ادامه دادن می ده. ریاضی دان ها، نو آفنس . دارم ازتون تعریف می کنم. :)

2011-04-23T17:58:00.000-02:00

آب را گل نكنيم
شايد اين آب روان، مي‌رود پاي سپيداري، تا فرو شويد اندوه دلي...

2011-04-20T19:59:00.000-02:00

:))

2011-04-18T15:06:00.005-02:00

یکی از استادای دانشگاه مریلند برداشته سوال هایی را که ممکن است موقع جاب اینترویو ازت بپرسند را تو وب سایتش گذاشته.

QUESTIONS ONE SHOULD BE PREPARED TO ANSWER FOR JOB INTERVIEWS

یکی از سوال ها خیلی بامزه است.

9. Why do you especially want to teach at Nameless College or University? How do you see yourself contributing to our department?

9a. (The real answer to this, of course, is "because I need the job, jerk!" But don't be caught without a well-considered answer. This is a hard question to answer if you are unprepared for it. Be sure you've done your homework).

خوب راست می گه!

همین جوری های شنبه

2011-04-16T22:26:00.002-02:00

Our house is a very, very very fine house
With two cats in the yard
Life used to be so hard
Now everything is easy
'Cause of you
And our la,la,la, la,la, la, la, la, la, la, la.....

2011-04-15T12:07:00.001-02:00

تو طبقه ما یه ظرفشویی و کابینت مشترک برای دانشجوها هست. جهت امور امنیتی، من هیچ وقت قهوه استارباکس را تو ظرف خودش نگه نمی دارم. که همیشه هم جواب می ده و حتی یه قاشق هم از قهوه ام کم نمی شه. هفته پیش یادم رفت که قهوه نازنین ام را تو قوطی خالی قهوه ارزون و آشغالی ویتنامی خالی کنم. امروز صبح رفتم دیدم قهوه ام ته کشیده. خلاصه کارد بزنی خونم در نمیاد. خوشم میاد خوش سلیقه هم هستند.

2011-04-14T12:01:00.001-02:00

من حسن کچل بیچاره را خیلی خوب درک می کنم. بابا به خدا از تنبلی نیست. بنده خدا دپرشن داشته. اگه تو گوگل یه سرچ ساده بکنید می بینید که حسن کچل تمام علائم افسردگی را داراست. خلاصه اینجوریاست.

2011-04-13T17:42:00.002-02:00

Depression hurts ...

2011-04-12T22:34:00.001-02:00

من اساسا به فرودگاه حساسیت دارم. وقتی منتظر پروازم هستم گریه ام می گیرد. وقتی بدرقه کسی می رم گریه ام می گیره. هیچ ربطی ندارد به چه منظوری اونجا هستم. دیدین ملت دلشون می گیره روضه را بهونه می کنن و به درد خودشون گریه می کنند. منم از این به بعد باید وقتی دلم می گیره پا شم برم فرودگاه یه دل سیر گریه کنم تا دلم وا شه!

2011-04-12T17:11:00.000-02:00

این آخر هفته نیویورک بودم. این دفعه قبل رفتن برنامه ام این بود که بیشتر وقتم را تو موزه ها بگذرونم ولی به محض اینکه پام به اونجا رسید باز شیفته و عاشق خیابونا و آدمای جور واجور نیویورک شدم. تمام وقت تو خیابونا در حال راه رفتن، مترو عوض کردن ودید زدن مردم و تنوع لباس هاشون شدم. دوشنبه کلمبیا یونیورسیتی بودم. کاری نداشتم . منتظر بودم تا نیمچه اینترویو ای که دارد تموم شه. دلم می خواست تو بلاگم آگهی بدم ببینم کسی نیست یه قهوه بخوریم تا زمان بگذرد. کسی بود؟

2011-04-08T13:18:00.001-02:00

هرسال وقتی ددلاین پر کردن فرم تکس نزدیک می شه وحشت برم می دارد. باورم نمی شه که یه سال دیگه هم گذشت. نمی خوام انقدر زود بگذرد.

لطفا یه خرده یواش تر، آروم تر و ریلکس تر!

2011-04-07T00:34:00.003-02:00

هیروشی سالی یکی دوبار به گروهشون به عنوان ویزیتور میاد. انگلیسی حرف زدنش قابل فهم نیست. هر چیزی ازش بپرسی می گه آی شی. البته منظورش آی سی است . ای میل هایی هم که می فرستد همیشه در این دو جمله خلاصه می شه:

If you have the data, Please send me the data.

هرجایی هم ببریمش چلیک و چلیک عکس می گیرد. وقتی می خواد بگه از چیزی خوشش اومده دستاش را بالای سرش به هم گره می زند.

هیروشی دندون های بزرگ و در هم برهمی دارد که تو دهنش جا نمی شوند. همین باعث می شه که قیافه اش همیشه خندان به نظر بیاد.یادمه وقتی خبر زلزله ژاپن را شنیدیم چهار تایی پاشدیم رفتیم هتلی که اقامت دارد. کلی طول کشید که بهش بفهمونیم برای همدردی اومدیم و نگرانش بودیم. بنده خدا بازم قیافه اش در حال خنده بود.

2011-04-05T19:32:00.002-02:00

برای اولین بار بدون هیچ علت قابل توجیح دو روز پی در پی است که سر کار نرفتم و جلوی تلویزیون، لپ تاپ بغل دراز کشیدم. از این به بعد سنگ از آسمون هم بیاد از خیر یوگا و شنا ام نمی گذرم. همش از خودم می پرسم این همه کار کردم به کجا رسیدم؟ تمام انگیزه ام را برای کار کردن از دست دادم. روی نحس هیچ کسی را نمی خوام ببینم. به هیچ کی اعتماد ندارم. کارم فقط به ریسرچ و استرس مربوط به اون ختم نمی شه. همش باید مواظب باشم از پشت خنجر نخورم یا تو پاچ ام نره. اگه سه سال پیش یکی همچین حرفی می زد می گفتم دیوانه است یا پارانویا دارد.

2011-04-04T22:23:00.001-02:00

نمی دونم بگم خوشبختانه، نمی دونم بگم متاسفانه در منه مطلقا گوشت خوار، رگه هایی از تمایلات گیاه خوارگی پیدا شده. اینو امشب درست کردم. فوق العاده بود.
اینم از منبع: Appetizers, round two: bruschetta

♥

2011-04-04T13:32:00.003-02:00

2011-04-03T15:18:00.001-02:00

دیوار که فرو ریخت، ریخته است. می‏دانی نباید بریزد. بعدش هزاری هم که از نو بسازی‏اش، یادگاری‏های رویش به باد رفته است دیگر. رفته‏است. رفته است. رفته است. رفته.. (+)